$%
€%
£%
%
%
%
%

Londra’da bir evin sınırlarını aşarak sanatın, tarihin ve kültürel hafızanın iç içe geçtiği sıra dışı bir mekâna dönüşen Veysel Baba Sanatevi, ziyaretçilerini adeta başka bir dünyanın kapısından içeri davet ediyor. Ressam, grafik sanatçısı ve koleksiyoner Veysel Yıldırım’ın yıllar boyunca büyük emekle oluşturduğu bu özel alan, kişisel bir koleksiyonun çok ötesinde, bir sanatçının yaşamını ve düşünce dünyasını yansıtan yaşayan bir müze niteliği taşıyor.

Olay Gazetesi olarak gerçekleştirdiğimiz özel ziyaret ve röportajda Yıldırım; sanatla geçen yaşamını, Londra’daki üretim yıllarını, koleksiyonculuk serüvenini ve geleceğe ilişkin müze hayalini anlattı.
Sanat evinde duvarlardan tavanlara, kapılardan pencerelere ve dolaplara kadar her bölüm resimler, grafik çalışmalar ve tarihî objelerle bütünleşiyor. Renk, simetri ve görsel kompozisyonun bir araya geldiği bu düzen, mekânı yalnızca eserlerin sergilendiği bir ev olmaktan çıkarıp başlı başına sanatsal bir tasarıma dönüştürüyor.

Veysel Yıldırım, 1962 yılında Tunceli’nin Pülümür ilçesine bağlı Kovuklu (Haşey) köyünde dünyaya geldi. Çocukluk yıllarının ardından ailesiyle birlikte Isparta’ya taşındı. Sanat yolculuğu onu 1988 yılında İngiltere’nin başkenti Londra’ya taşıdı. Aradan geçen 36 yılda bu şehir, hem üretim alanı hem de kendi sanat dünyasını kurduğu bir yaşam merkezine dönüştü.
Dersim’in kültürel belleğinden ve Anadolu’nun tarihinden beslenen Yıldırım’ın ilgi alanı resim ve grafik tasarımla sınırlı kalmadı. Karacaoğlan, Dadaloğlu, Yunus Emre, Mevlânâ ve Pir Sultan Abdal gibi Anadolu ve tasavvuf kültürünün önemli isimleri üzerine yaptığı okumalar, araştırmalar ve kültürel birikim, sanatçının düşünce dünyasında belirleyici oldu.

Yıldırım’ın üretiminde tarih, insan, toplum ve kültürel hafıza iç içe ilerliyor. Anadolu’dan taşıdığı kültürel izleri Londra’nın çok katmanlı sanat ortamıyla buluşturan sanatçı, yıllar içinde kendine özgü bir ifade alanı oluşturdu.
Yıldırım’ın sanat serüveninde serigrafi ve grafik tasarım önemli bir başlangıç noktası oluşturuyor. Baskı teknikleri ve görsel tasarım alanındaki deneyimini yıllar içinde farklı disiplinlere taşıyan sanatçı, kendi anlatım dilini resim ve grafik çalışmalarıyla geliştirdi.

Sanatçının aktardığına göre TRT’nin ilk amblemini serigrafi tekniğiyle hazırladı ve bu amblem uzun yıllar kurum tarafından kullanıldı. Bu çalışma, onun grafik tasarım geçmişinde özel bir yere sahip.
Londra’daki yılları boyunca farklı sanat çevreleriyle de temas kuran Yıldırım, İngiliz sokak sanatı ve kent kültürünün içinde yer alan isimlerle tanışıklıklarını anlattı. Sokak sanatıyla tanınan Benji ile Shoreditch Bridge çevresindeki çalışmalarından söz eden sanatçı, müzik dünyasının tanınmış isimlerinden Amy Winehouse ile de tanıştığını ve kendisini evinde ağırladığını aktardı.
Bu karşılaşmalar, Yıldırım’ın Londra’daki sanat yaşamının farklı kültür ve disiplinlerle kurduğu ilişkiyi de ortaya koyuyor.

Yıldırım’ın Londra’daki sanat evini tanımlarken kullandığı “Sistine Chapel London” ifadesi, Rönesans’ın büyük ustası Michelangelo’nun Vatikan’daki Sistine Şapeli’nde gerçekleştirdiği görkemli freskleri çağrıştırıyor.
Sanatçı, bu göndermeyle sanatın yalnızca tek tek eserlerden ibaret olmadığını; mekânın, renklerin, kompozisyonun ve bütünsel estetiğin de sanatın bir parçası olduğunu vurguluyor.
Sanat evinde yüzlerce kendi çalışmasının yanı sıra farklı dönemlere ait binlerce eser ve koleksiyon objesi bulunuyor. Resimler, kitaplar, tarihî eşyalar, madalyalar, saatler, takılar ve antika parçalar, sanatçının oluşturduğu görsel bütünlüğün parçalarını meydana getiriyor.

Duvarlardan tavana, kapılardan pencerelere kadar her ayrıntının sanatla bütünleştiği bu mekân, ziyaretçilerine adeta yaşayan bir müze deneyimi sunuyor.
Ancak bu kapsamlı birikim artık mevcut sergileme alanının sınırlarını aşmış durumda. Yıldırım, eserlerinin daha geniş bir alanda sergilenmesini, sanat evinin kurumsal bir yapıya kavuşmasını ve kalıcı bir müze niteliği kazanmasını istiyor.
Yıldırım’ın koleksiyonculuk serüvenindeki en büyük kırılmalardan biri, yıllar içinde büyük emekle oluşturduğu 647 parçalık antika koleksiyonunun bulunduğu depodan çalınması oldu.
Sanatçı, daha sonra evinde de hırsızlık yaşandığını belirtiyor. Tarihî ve kültürel değeri bulunan bu büyük kayba rağmen üretiminden vazgeçmeyen Yıldırım, sanat çalışmalarını ve koleksiyonculuk tutkusunu sürdürerek yeni bir birikim oluşturdu.
Yaşadığı kayıplara rağmen sanat yolculuğunu devam ettiren Yıldırım için koleksiyonculuk, yalnızca tarihî objeleri bir araya getirmek değil; geçmişin izlerini korumak ve kültürel hafızayı geleceğe taşımak anlamına geliyor.
Hackney Belediye Başkanı Zoë Garbett, Veysel Baba Sanatevi’ni ziyaret ederek sanatçı Veysel Yıldırım ile bir araya geldi.
Görüşmede Yıldırım, sanat yaşamını, yıllar içinde oluşturduğu koleksiyonunu ve geleceğe yönelik projelerini İngilizce olarak anlattı. Özellikle COP31 kapsamında hazırladığı iklim temalı grafik çalışmalarını ve bu eserleri uluslararası platformlarda sergileme hedefini paylaşarak projeleri hakkında bilgi verdi.
Buluşma sırasında Tunceli’nin Pülümür Belediye Başkanı Müslüm Tosun ile de canlı görüntülü bağlantı kuruldu. Böylece Hackney Belediye Başkanı, Yıldırım’ın memleketi Pülümür’ün belediye başkanıyla tanışma fırsatı buldu. Sanat ve kültür projeleri üzerine karşılıklı görüş alışverişinde bulunuldu.
Yıldırım, Hackney Belediyesi için özel olarak hazırladığı iki eserini Zoë Garbett’e takdim etti. Sanatçı, bu eserlerin belediye bünyesinde sergilenerek daha geniş kitlelere ulaşmasını umut ediyor.
Yıldırım’ın son dönem çalışmalarında iklim değişikliği ve çevre sorunları önemli bir yer tutuyor.
Türkiye’nin ev sahipliğinde 9-20 Kasım 2026 tarihleri arasında Antalya’da düzenlenen COP31 için aylar boyunca çalışan sanatçı, büyük boyutlu posterlerden oluşan özel bir grafik eser serisi hazırladı.
Küresel bir mesele olan iklim değişikliğine sanat yoluyla dikkat çekmek isteyen Yıldırım, çalışmalarını zirve kapsamında sergilemeyi hedefledi. Ancak ilgili kurum ve yetkililere telefon ve e-posta yoluyla ulaşmaya çalışmasına rağmen beklediği desteği ve sergi imkânını bulamadığını ifade ediyor.
Olay Gazetesi’nin ziyaretinde COP31 için hazırladığı eserleri evinin bir odasında gösteren sanatçı, bu çalışmaların uluslararası bir organizasyonda sanatseverlerle buluşamamasından duyduğu üzüntüyü dile getiriyor.
Yıldırım, iklim değişikliği gibi bütün insanlığı ilgilendiren bir konunun sanat aracılığıyla çok daha geniş kitlelere anlatılabileceğine inanıyor. Hazırladığı grafik çalışmalarının uygun platformlarda sergilenmesini ve uluslararası sanat çevrelerinin dikkatine sunulmasını istiyor.
Sanatçı, yıllar boyunca ortaya koyduğu çalışmaların uluslararası ölçekte tanınması için farklı girişimlerde de bulundu.
Yıldırım’ın aktardığına göre eserlerinin Guinness Dünya Rekorları kapsamında değerlendirilmesi için başvuruda bulundu ancak çalışmalarının uygun bir kategoriye alınmadığı bilgisini aldı.
Sanatçının temel beklentisi, uzun yıllara yayılan üretimlerinin uluslararası sanat platformlarında görünürlük kazanması ve oluşturduğu birikimin hak ettiği ilgiyi görmesi.
Veysel Yıldırım’ın en önemli hedeflerinden biri, sanat ve kültür birikimini kalıcı bir yapıya dönüştürmek. Bu doğrultuda bir vakıf kurmayı ve koleksiyonunu kurumsal bir çatı altında toplamayı düşünüyor.
Hayalleri arasında memleketi Tunceli’de de bir kültür ve sanat alanı oluşturmak bulunuyor. Eski bir ilkokul binasının veya uygun bir kültür yapısının “dağ müzesi” niteliğinde değerlendirilmesi fikrini taşıyan sanatçı, böylece Anadolu’nun kültürel hafızasını gelecek kuşaklarla buluşturmayı amaçlıyor.
Bu düşünce, yalnızca eserlerin sergileneceği bir mekân oluşturmanın ötesinde; araştırmacıların, öğrencilerin ve sanatseverlerin bir araya gelebileceği, kültürel mirasın korunup aktarılabileceği bir merkez hayalini de içeriyor.
Yıldırım’ın amacı, yıllar boyunca oluşturduğu koleksiyonun yalnızca kendi yaşam alanında kalmaması; sanatseverlerin, araştırmacıların ve gelecek kuşakların erişebileceği kalıcı bir kültür mirasına dönüşmesi.
Yıldırım’ın anlatısında öne çıkan temel beklenti, yıllara yayılan sanat emeğinin tanınması ve oluşturduğu birikimin korunması.
Sanatçı, sanat evinin ve koleksiyonunun geleceğe taşınabilmesi için ilgili kurumların, yerel yönetimlerin ve sanat çevrelerinin desteğinin önemine dikkat çekiyor.
COP31 için hazırladığı çalışmaların sergilenememesi, bu beklentiyi daha da görünür kılıyor. İklim değişikliği gibi bütün insanlığı ilgilendiren bir konunun sanat yoluyla anlatılabileceğine inanan Yıldırım, hazırladığı grafik çalışmalarının uygun platformlarda izleyiciyle buluşmasını istiyor.
Sanatçının çağrısı yalnızca kendi eserlerinin sergilenmesine yönelik değil. Aynı zamanda kültürel mirasın korunması, sanat üretiminin desteklenmesi ve bireysel çabalarla ortaya çıkarılan değerlerin kurumsal güvence altına alınması gerektiğine ilişkin daha geniş bir mesaj taşıyor.
Dersim’den Londra’ya uzanan bu sanat yolculuğu, bir sanatçının kişisel üretimini kültürel hafızayla nasıl buluşturabileceğini gösteriyor.
Serigrafiden resme, grafik tasarımdan koleksiyonculuğa uzanan çalışmalar; bugün iklim değişikliği gibi küresel meseleleri de içine alan daha geniş bir anlatı dünyasına dönüşmüş durumda.
Veysel Baba Sanatevi, bir sanatçının kendi imkânlarıyla kurduğu sıra dışı bir kültür alanı olmanın ötesinde, korunmayı ve daha geniş çevrelerle buluşmayı bekleyen büyük bir birikimi temsil ediyor.
Şimdi önündeki en önemli mesele, bu kişisel emeğin kalıcı ve kurumsal bir yapıyla gelecek kuşaklara aktarılabilmesi.
Çünkü sanatın gerçek değeri yalnızca üretildiği dönemde gördüğü ilgiyle değil, zaman içinde taşıdığı anlam ve insanlığın ortak kültürel hafızasına kattıklarıyla ölçülüyor.
Dersim’den Londra’ya uzanan 36 yıllık bu yolculuğun en büyük hayali ise açık: Veysel Baba Sanatevi’nin kapılarının dünyaya açılması ve yılların emeğiyle oluşturulan bu yaşayan müzenin gelecek kuşaklara miras bırakılması.
Kaynak: Hülya Özkoyuncu | Olay Gazetesi
TÜRKİYE’DEN TANZANYA’YA UZANAN MERHAMET ELİ: İYİLİK, KARDEŞLİK VE GÖNÜL KÖPRÜSÜ!
1
Prag Büyük Elçisi: Egemen bağış’tan Haftanın temas videosu
16649 kez okundu
2
Siber Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünden Operasyon
15086 kez okundu
3
Asgari Ücret Açıklandı: 2023 Yılı İçin Asgari Ücret 8.500 TL Oldu
14953 kez okundu
4
Erdoğan: “13 yaşında nişan, 14 yaşında evlilik gibi bir durumu kabul edebilmemiz asla mümkün değildir”
4007 kez okundu
Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için Çerez Politikamızı inceleyebilirsiniz.